Paardensportcentrum De Hondsrug Borger
”logo”

Omdat het gezin van Arend Drenthe zich gestaag uitbreidde was het noodzakelijk dat de jonge Gien uit werken ging. Daarmee werd wat geld binnengebracht en het spaarde een mond uit met het eten. Zo kwam Gien Drenthe op zeer jeugdige leeftijd aan de Hoofdstraat A14 in Borger als huishoudster terecht in het gezin van de aannemer Hendrik Smeenge en Eltje Eising. Deze waren in 1914 getrouwd en kregen 5 kinderen: Geu, Rika, Jantje, Margienie en Jan. De familie Smeenge was zeer blij met de aanwezigheid van Gien. Zij was iemand die wist van aanpakken en veel werk kon verzetten. Dat kwam prima van pas bij het aannemersbedrijf, waar grote opdrachten binnenkwamen. Smeenge bouwde vooral veel nieuwe boerderijen in Witteveen en kreeg daardoor de bijnaam: de Burgemeester van Witteveen. Na enige tijd kwam Gien bij de familie Smeenge inwonen.

 

Kinderen Hendrik SmeengeOndertussen lieten de paarden en de paardensport Gien Drenthe niet los. Ze reisde op jonge leeftijd door Europa, zag veel paardensportbedrijven en –evenementen en leerde belangrijke mensen kennen, waaronder de trainer van de Ierse equipe eind jaren 20. Ze noemde hem de “zwienevanger”, gezien de stand van zijn benen.

Op 4 januari 1930 overleed Eltje Eising in het ziekenhuis in Groningen. Naast het verdriet dat Hendrik Smeenge kende, had hij ook nog een groot probleem: de zorg voor zijn kinderen, van wie met name dochter Margienie (Gienie), die geestelijk gehandicapt was, veel aandacht behoefde. Gien Drenthe nam de moederrol op voortreffelijke wijze over, had een aanzienlijk aandeel in het functioneren van het aannemersbedrijf en was de rots in de branding binnen het gezin Smeenge. Toen in mei 1940 – net na het begin van de oorlog – Hendrik Smeenge ziek werd besloot hij om een huwelijk met Gien Drenthe aan te gaan om zo de zorg voor zijn kinderen te waarborgen. In de volksmond heette dat: "ze bint trouwd veur 't bed". Er is toen geen ondertrouw- tijd aangehouden, zoals wettelijk is voorgeschreven. Hierover werd natuurlijk in de buurt gesproken. In “onheilstijden”, zoals de oorlog werd gezien, bestond de mogelijkheid in een zeer kort tijdsbestek in het huwelijk te treden, mits de autoriteiten dat goedkeurden.[1] Zo gingen ze in de week van 15 tot 22 juni van dat jaar in ondertrouw en trouwden ze in diezelfde periode aan het ziekbed van Hendrik Smeenge, die gelukkig niet lang daarna weer herstelde en weer goed ter been was. In mei 1942 werd Gien Smeenge medevennoot van het bouwbedrijf Smeenge.[2]

 

[1] Informatie verkregen van Hidde Koornstra

[2] Kamer van Koophandel: 9 mei 1942